Jakie są przyczyny depresji u dzieci? Jak do niej nie dopuścić?

0

Żyjemy obecnie w czasach, w których wszystko dzieje się zbyt szybko. Stawiamy sobie coraz większe wymagania, pędzimy za pieniędzmi, robimy karierę, chcemy szybko zdobyć wszystko, co się tylko da.  Każdy z nas chce być najlepszy, ”Wyścig szczurów” zauważany jest również w przedszkolu, u małych dzieci, jak również później – w okresie dojrzewania. Dzieci nie potrafią poradzić sobie z rywalizacją i z wymaganiami stawianymi przez zbyt ambitnych rodziców. Kiedy świat staje się na tyle smutny, że brakuje powodów do radości, bo inni są lepsi, bo nic się nie udaje, łatwo wpaść w przygnębienie. Jeżeli taki stan przygnębienia i smutku trwa już zbyt długo, pojawia się ryzyko wystąpienia depresji.

Depresja uznawana jest za chorobę społeczną. Jest to zaburzenie pracy mózgu, które wpływa na sposób myślenia i działania. Obecne badania pokazują nam, że depresja dotyka od 19% do 38% dzieci. Ale depresja młodzieńcza nie jest rozpoznawana we właściwym czasie, ponieważ problemy emocjonalne występujące u dzieci i młodzieży są ściśle powiązane z okresem rozwojowym, a niepokojące objawy rodzice mylą z tymi, które najczęściej występują w okresie dojrzewania.

Depresję można rozpoznać po wielu objawach. Są to: brak radości i pesymistyczne odczucia, wystąpienie niskiej samooceny i braku wiary w siebie. Jest to też odczucie pustki, nudy, brak chęci do działania. Osoba dotknięta depresją nie dba o swój wygląd zewnętrzny, izoluje się od otoczenia, charakteryzują ją wybuchy złości, agresji, kłótliwości, bunt i sprzeciw wobec panujących norm, brak apetytu, zmienność nastrojów. Często występują też objawy fizjologiczne, jak: bóle brzucha, skurcze, nudności, problemy w koncentracją uwagi, zapominanie, bezsenność i koszmary nocne, moczenie nocne. Bardzo istotnymi i poważnymi objawami jest uciekanie w narkotyki i alkohol oraz próby samobójcze. Krótkotrwałe pojawienie się jednego z objawów nie oznacza depresji. Niepokoić powinna sytuacja, gdy któryś z wyżej wymienionych symptomów występuje przez dłuższy czas – na przykład kilka miesięcy.

Istnieje wiele czynników występowania depresji u dzieci. Najistotniejszymi są problemy rodzinne, a więc: śmierć bliskiej osoby, rozwód rodziców, molestowanie seksualne, przemoc w domu, na podwórku i w szkole. Inna, bardzo ważna przyczyna występowania depresji to problemy szkolne dzieci, a więc: odrzucenie przez rówieśników, brak akceptacji, słabe wyniki w nauce. Inną grupę czynników powodujących depresję u najmłodszych są czynniki genetyczne (jest większe ryzyko wystąpienia depresji u dzieci, jeżeli chorowali na nią także rodzice, ale znaczące tu może też być naśladowanie reakcji rodziców w trudnych sytuacjach).

W leczeniu depresji niezbędna jest pomoc psychologa, psychiatry (najlepiej dziecięcego) i rodziny. Często stosowane jest leczenie farmakologiczne. Najważniejsze jest jednak otoczyć dziecko opieką i nie zostawiać go samemu sobie, bo bagatelizowanie problemu często prowadzi do tragedii. Choremu na depresję dziecku można pomóc w sposób następujący:

  • należy uważnie obserwować dziecko, aby być świadomym, jak długo występują pewne objawy;
  • musimy starać się spędzać z dzieckiem jak najwięcej czasu;
  • powinniśmy rozmawiać z dzieckiem dużo i uważnie go słuchać, nie udzielać rad i nie pouczać;
  • należy uczyć dziecko wyrażania własnych emocji i jak najwięcej mówić mu o własnych uczuciach;
  • należy zapewniać dziecko o swojej miłości do niego;
  • możemy zachęcić dziecko do aktywności fizycznej, do rysowania, bo dzięki temu dowiemy się, co czuje nasze dziecko;
  • należy zadbać, by dziecko miało wystarczającą ilość snu i o właściwą dietę;
  • trzeba dziecku czytać lub zachęć do czytania opowiadań terapeutycznych, w których często bohaterowie zmagają się z podobnymi problemami.

BRAK KOMENTARZY

Dodaj komentarz